வரவிருக்கும் பைடன் நிர்வாகம், பருவநிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராட அமெரிக்க விவசாயத் துறையுடன் ஒத்துழைப்பதாகக் கூறியுள்ளது. அயோவாவைப் பொறுத்தவரை, இது ஒரு சுவாரஸ்யமான முரண்பாடாகும்: கால்நடைத் தீவனம் மற்றும் எரிபொருள் எத்தனால் ஆகியவற்றை உற்பத்தி செய்ய தற்போது பெருமளவு புதைபடிவ எரிபொருள் எரிக்கப்படுகிறது; இந்த எத்தனால்தான் அம்மாநிலத்தில் நிலச் சாகுபடியின் முக்கிய விளைபொருளாகும். அதிர்ஷ்டவசமாக, பைடனின் திட்டம் தற்போதைக்கு ஒரு தற்காலிக நடவடிக்கை மட்டுமே. இது, இயற்கைக்கும் நமது சக குடிமக்களுக்கும் நன்மை பயக்கும் வகையில் நிலப்பரப்பை எவ்வாறு மறுவடிவமைப்பது என்பது பற்றி சிந்திக்க நமக்கு அவகாசம் அளிக்கிறது.
தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள், திறமையான மின் உற்பத்தியை அடைவதற்காக, புதைபடிவ எரிபொருட்களை விடுத்து புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்களான (காற்று மற்றும் சூரிய ஆற்றல்) விரைவில் பயன்படுத்தப்பட வழிவகுக்கலாம். மின்சார வாகனங்களின் வருகையுடன் இது இணையும்போது, ​​அயோவாவின் பாதிக்கும் மேற்பட்ட மக்காச்சோளமும், ஐந்தில் ஒரு பங்கு நிலமும் தேவைப்படும் எத்தனால் தேவையை இது குறைக்கும். எத்தனால் இந்த காலகட்டத்தில் இருந்து வருகிறது என்பது மக்களுக்குத் தெரியும். இப்போதும் கூட, அயோவா புதுப்பிக்கத்தக்க எரிபொருள் சங்கத்தின் நிர்வாக இயக்குநரான மான்டே ஷா, 2005-ஆம் ஆண்டிலேயே தானிய எத்தனால் என்பது ஒரு "இடைநிலை" அல்லது மாற்றக்கால எரிபொருள் மட்டுமே என்றும், அது என்றென்றும் நிலைத்திருக்காது என்றும் தெளிவுபடுத்தினார். செல்லுலோஸ் எத்தனாலின் தோல்வி ஒரு யதார்த்தமாகி வருவதால், செயல்பட வேண்டிய நேரம் இது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, அயோவாவின் சுற்றுச்சூழலுக்கு, இந்தத் தொழில் ஒருபோதும் "மீட்க வேண்டாம்" என்ற படிவத்தில் கையெழுத்திடவில்லை.
அயோவாவில் உள்ள 20 மாவட்டங்கள் 11,000 சதுர மைல்களுக்கும் அதிகமான பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளன என்றும், அவை மண் அரிப்பு, நீர் மாசுபாடு, பூச்சிக்கொல்லி இழப்பு, வாழ்விட இழப்பு மற்றும் மக்காச்சோளம் பயிரிடுவதால் ஏற்படும் பசுமை இல்ல வாயு உற்பத்தி இல்லாமல் புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன என்றும் கற்பனை செய்து பாருங்கள். இந்த மாபெரும் சுற்றுச்சூழல் மேம்பாடு நம் கைக்கு எட்டிய தூரத்தில் உள்ளது. காற்று மற்றும் சூரிய ஆற்றலுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் நிலமானது, உயரமான புல்வெளிகளை மீட்டெடுப்பது போன்ற பிற முக்கிய சுற்றுச்சூழல் இலக்குகளையும் ஒரே நேரத்தில் அடைய முடியும் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். இந்த புல்வெளிகள், சமீபத்தில் அமெரிக்காவின் அழிந்துவரும் உயிரினங்களுக்கான தகுதிவாய்ந்த மீன் மற்றும் வனவிலங்கு சேவைகளால் கண்டறியப்பட்ட மொனார்க் பட்டாம்பூச்சிகள் உட்பட, பூர்வீக விலங்கு இனங்களுக்கு வாழ்விடத்தை வழங்கும். பல்லாண்டு புல்வெளித் தாவரங்களின் ஆழமான வேர்கள் நமது மண்ணைப் பிணைத்து, பசுமை இல்ல வாயுக்களைப் பிடித்துத் தடுத்து, தற்போது மக்காச்சோளம் மற்றும் சோயாபீன்ஸ் ஆகிய இரண்டு இனங்கள் மட்டுமே ஆதிக்கம் செலுத்தும் நிலப்பரப்பிற்கு பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்தை மீண்டும் கொண்டு வருகின்றன. அதே நேரத்தில், புவி வெப்பமயமாதலைக் குறைக்கும் அதே வேளையில், பயன்படுத்தக்கூடிய ஆற்றலை உற்பத்தி செய்வதற்காக, அயோவாவின் நிலப் பயன்பாடும் கார்பன் நுகர்வும் நம் சக்திக்கு உட்பட்டே உள்ளன.
இந்த தொலைநோக்குப் பார்வையை நனவாக்க, அயோவாவின் 50%க்கும் மேற்பட்ட விவசாய நிலங்கள் விவசாயம் சாராதவர்களுக்குச் சொந்தமானவை என்பதை முதலில் ஏன் கவனிக்கக் கூடாது? ஒருவேளை, நிலம் எவ்வாறு வருமானம் ஈட்டுகிறது என்பதைப் பற்றி முதலீட்டாளர்கள் கவலைப்படுவதில்லை. ஏனெனில், ஒரு டாலர் மின்சாரச் செலவு வெஸ்ட் டெஸ் மொய்ன்ஸ், பெட்டன்டார்ஃப், மினியாபோலிஸ் அல்லது ஃபீனிக்ஸ் போன்ற இடங்களில் எளிதாகச் செய்யப்படுகிறது. மேலும், நமது விவசாய நில உரிமையாளர்களில் பலர் இங்குதான் வசிக்கின்றனர். அதிலும் ஒரு டாலர், மக்காச்சோளம் பயிரிட்டு அதிலிருந்து வடித்தெடுப்பதன் மூலம் கிடைக்கிறது.
கொள்கை விவரங்களை மற்றவர்கள் பயன்படுத்த விட்டுவிடுவதே சிறந்ததாக இருந்தாலும், புதுமையான வரிவிதிப்பு அல்லது வரிக் குறைப்புகள் இந்த மாற்றத்தை ஊக்குவிக்கும் என்று நாம் கற்பனை செய்யலாம். இந்தத் துறையில், சோள வயல்கள் காற்றாலைகளால் பயன்படுத்தப்படுகின்றன அல்லது சூரிய மின் தகடுகளைச் சுற்றியுள்ள புல்வெளிகள் புனரமைக்கப்படுகின்றன. ஆம், சொத்து வரி நமது சிறிய நகரங்களையும் அவற்றின் பள்ளிகளையும் பராமரிக்க உதவுகிறது, ஆனால் அயோவாவில் உள்ள சாகுபடி நிலங்களுக்கு இனி அதிக வரி விதிக்கப்படுவதில்லை, மேலும் அது சாதகமான வாரிசுரிமை வரிக் கொள்கையால் பயனடைகிறது. எரிசக்தி நிறுவனங்களுடனான நிலக் குத்தகைகள், வயல் பயிர் உற்பத்திக்கான வாடகைகளுடன் அவற்றை போட்டித்தன்மை மிக்கதாக மாற்றக்கூடும், மேலும் நமது கிராமப்புற நகரங்களைப் பராமரிக்க நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படலாம். மேலும், வரலாற்று ரீதியாக, அயோவாவின் நிலத்திற்கான பல்வேறு விவசாய மானியங்கள் கூட்டாட்சி வரிகளைக் குறைத்து வந்துள்ளன என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்: 1995 முதல், அயோவாவின் ஒரு ஏக்கருக்கான வரி சுமார் $1,200 ஆக இருந்து, மொத்தமாக 35 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமாக உள்ளது. நமது நாடு செய்யக்கூடிய சிறந்த விஷயம் இதுதானா? இல்லை என்றே நாங்கள் நினைக்கிறோம்.
ஆம், விவசாயத் தொழில் கூட்டமைப்பு இந்த நிலப் பயன்பாட்டு மாற்றத்தைக் கடுமையாக எதிர்க்கிறது என்பதை நம்மால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மின் உற்பத்திக்குப் பயன்படுத்தப்படும் நிலத்திற்கு அதிக விதைகள், எரிபொருள், உபகரணங்கள், இரசாயனங்கள், உரங்கள் அல்லது காப்பீடு எதுவும் தேவையில்லை. அவர்கள் நம்மிடம் முறையிடலாம். அல்லது ஏரியிடம் முறையிடலாம். அயோவா மக்களுக்கு இது ஒரு பரிதாபம்தான், இதுவரை அவர்கள் இவர்களில் எவரையும் பொருட்படுத்தவில்லை. கடந்த 50 ஆண்டுகளில் அயோவாவின் கிராமப்புறங்களில் அவர்கள் செய்துள்ள பணிகளை உற்று நோக்குங்கள். அயோவாவில் உள்ள ஒரு சிறிய நகரத்திற்கு, வலுவான, அரசியல் செல்வாக்குள்ள ஒரு தொழில் செய்யக்கூடிய சிறந்த விஷயம் இதுதானா? இல்லை என்றே நாங்கள் நினைக்கிறோம்.
புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலானது அயோவாவின் கிராமப்புறங்களுக்கு ஒரு முற்றிலும் புதிய தோற்றத்தை அளிக்க முடியும்: வேலைவாய்ப்பை மேம்படுத்துதல், காற்றை மேம்படுத்துதல், நீர் ஆதாரங்களை மேம்படுத்துதல் மற்றும் காலநிலையை மேம்படுத்துதல். அதோடு, மொனார்க் பட்டாம்பூச்சியையும் கூட.
எரின் ஐரிஷ், அயோவா பல்கலைக்கழகத்தில் உயிரியல் இணைப் பேராசிரியராகவும், லியோபோல்ட் நிலையான வேளாண்மை மையத்தின் ஆலோசனைக் குழு உறுப்பினராகவும் உள்ளார். கிறிஸ் ஜோன்ஸ், அயோவா பல்கலைக்கழகத்தின் IIHR-நீர் அறிவியல் மற்றும் பொறியியல் பள்ளியில் ஒரு ஆராய்ச்சிப் பொறியாளர் ஆவார்.